Ayçiçekleri

Van Gogh’un resimlerinden oluşan bir sergi her zaman tarihte bir olaydır;
boyanmış nesnelerin tarihinde değil,
tarihin kendisinin tarihinde.

Çünkü ne bir kıtlık, ne bir salgın, ne bir volkan patlaması,
ne bir deprem, ne de bir savaş,
havanın monadlarını bu denli tersine çevirmiştir;
şeylerin karanlık figürüne,
fama fatum’a,
nesnelerin nevrotik kaderine
bu ölçüde boynunu bükmemiştir;

ancak bir Van Gogh tablosu gibi —
gün ışığına çıkarılmış,
bakışa,
işitmeye, dokunmaya,
kokuya doğrudan yeniden maruz bırakılmış,
sonunda yeniden alışıldık şimdiye fırlatılmış,
döngünün içine tekrar sokulmuştur.

(Artaud)